ev ortamında mantık dışı muhabbetler :)

beyza:
sevgili ev arkadaşım özlem;
seni tepkisiz, biçare, usanmış görüyorum.

...........
(mimar özlem, yıkık bi suratla bakar,
projesi vardır aklında,
ve olmaması gereken bir çok şey.)

benim kucağımda ise,
tezime yardımcı olmasını istediğim,
ama yardımı benden bekleyen yardımcı kaynaklar.

(bilim bu, subjektiflik, duygusallık barındırmaz.
mantık işidir, objektiflik ister.)


beyza :
özlem, bu kitaplarda duygusallık göremiyorum,
bir çok teori var.
aşk yok mesela.
tanımı verilmemiş.

(bir kaç gün önce,
nur'un, özleme sarfettiği laf:
"aşkın tatlı yanlarını sen hiç bir zaman yaşayamayacaksın"
hatırlarda, tazeliğini korumaktadır.
Laf işte....)

özlem:
aşk mı? ne diyorsun sen?
benim projem aşkım olmuş.
ben gecelerdir aşkı mı çiziyorum sanıyorsun?

( usanmış, biçare, tepkisiz suratımızı bir tebessüm kaplar)

7 sene sonra hatırlanmamak üzere,
bu hadise rafa konur.


------------------------------
şimdi
mağrur ve muhtaçız.

kaybedenler klubü



(kaybedenler klubü üyeleri, (özlem ve beyza)

kazananlar klubü üyeleri ile (nur, zehra)

ile aynı evde mutlu mesut yaşamaktadırlar.)