4 Nisan 2008 Cuma

Anlamsız Hisler




Dün bir şeyler oldu. Çocuk olasım geldi…
küçükken de olurdu bu bana.
Zaman zaman büyük olmak isterdim.
Bir daha asla olmayacağından belki.

Bilmiyorum.
Bu sefer daha çok istiyorum küçük olmayı, büyük olmaktan
İmkansız belki.
Anlamsız bir istek belki.

Çocuk olsam, daha az anlardım her şeyi.
Can sıkıntımın nedenleri daha basit şeyler olurdu.

Sevinçlerim anlık, ama sık sık olurdu
Korkularımı daha çabuk yenebilirdim
Yalnız kalmayı sadece korktuğum için istemezdim
Korkum yalnızlık olmazdı


Kandırılmak huzur verirdi.
Abim her gün elinde çikolata ile gelirdi yine
Dayım sevdiğim o ayıdan alırdı
Babam fış fış kayıkçı oynatırdı
Annemin işten gelmesini daha sevinçle beklerdim
Ablamın eşyalarını daha zevkle karıştırırdım


neden sevindiğimi, neden üzüldüğümü, neden ağladığımı bilirdim.
anlamsız hisler kaplamazdı içimi durup dururken.


…………….

Ve daha çok severdim
Daha çok sevilirdim belki.



_______________________________________________


Kan ter içinde uykularından uyanıyorsan eğer her gece
Yalnızlık sevgili gibi boylu boyunca uzanıyorsa koynuna
Olur olmaz yere ıslanıyorsa kirpiklerin artık herşeye
Anneni daha sık anımsıyorsan hatta anlıyorsan
Kalbini bir mektup gibi buruşturulup fırlatılmış
Kendini kimsesiz ve erken unutulmuş hissediyorsan
İçindeki çocuğa sarıl
Sana insanı anlatır







1 yorum:

Adsız dedi ki...

Hayatimda hissettiklerim bir başkası elinden çıkabilcek bir yazıyla ancak bu kadar tasvir edilebilirdi... Anlamsiz hisler değil bizatihi en anlamlı olan hisler.. Dalip götürdü ilk okuyuşumda. Sanki okumuyor da yeniden film seridiyle hayatımı izliyor gibiydim. Beyzacim başarını yazında bile hissediyorum. İnşallah çok güzel yerlerde görürüz seni:) Eline yüreğine sağlık canım..

ZEHRA....