yeni versiyon hayat

Küçük bir dünya kurdum kendime. Yine aynı şeyler aslında hayatımda olanlar. Çok bir fark yok. Ama belki eskiye oranla daha sade bir hayat, daha az eğlenceli, kahkahaların yerini tebessümlerin aldığı bir hayat. Mutluluk ise sadece telkinden ibaret sanki.

Geçmiş yok, gelecek ise belirsiz. Böyle bir düzenin ortasında koşturmaca. Kimi zaman tedirginliğim zirvede, kimi zaman ise yoluna giriyor sanki bir şeyler.
Sabır, moral ve tevekkül onlarsız imkansız.

Velhasıl zor..

“kolay diye bir şey yok” dediğini duyar gibi oldum babamın.

Bir de bu var işte.Özlem…
kafamda kareler var eve dair, onlara dair. İstanbul’a dair.

Sonunda herşeye rağman tek kelam benle.

Şükür…