her şeye güzel demem. ama bu güzel :)

dememiştim dimi. bu şarkının ve klibin beni mutlu ettiğini. fransızca bilmeden söylemeye çalıştığım şarkı bu benim.

bu ara beni mutlu etsin diye yaptığım çok şey olacak sanırım. şanslıyım, ki önümüz bayram :)

ferahlatsın inşallah Allah içimizi. gözlerimizi çocuklar gibi şen baktırsın.

Amin.

not: bu ara çok post yapabilirim. yalnızlığımdan herhalde blogla aramdaki bağ fena gelişti. bir defter kalem alsam iyi olacak :)

Olumlu yaşama sanatı: islam

Yazasım hiç yok. Sessiz ve sakin tavrım da konuşturmuyor. Mübarek günlerin feyziyle arınmak istiyorum sadece icimdeki tüm kargaşadan. Tam olarak "arınmak" istediğim şey. İnsanlarin nefret olunası çıkarından. Tüm stratejik beşeri oyunlardan.  Dünyalık her şeyden belki arınmak..

Ama dünyadan değil. Allah ömür verirse var daha göreceğim güzel günler. 

Var ya öyle bir dünya. Hayal kırıklığı yaşamayacağın bir dünya var. Sana sanki anne merhameti ile yaklaşacak insanlar var. 

Umudunu kaybetme diye motivasyon dolu bir psikoloji çıkartması yapmıyorum. Ama müslüman olmak böyle bir şey değil mi? İnsan üzüldüğü bir şeyde aslında bir iyilik olduğuna inanabilir mi? Bunu müslümanliktan başka ne düşündürür? Öyle psikolojik telkinler filan işe yarar mı, bu inanç sarmasa içimizi? Olur mu insan birdenbire 0 km bir araba gibi :)

Çok eskiden demiştim, yine diyeyim;

Olumlu yaşama sanatı İslam, seni seviyorum!

Geceniz mübarek olsun. 

Allahin eli kalbimizin üstünde olsun. O'nla muhabbetimiz daim olsun. 

.....

Özledim istanbul'u. Denizi, kokusunu. 

Dostlarımı.