Mavi düş

Huzur nerede diye düşündüğümde çoğu zaman onu güzel bir köyde hayal ediyorum. Belki göle kenarı olan bir köyde, veya en iyi ihtimalle denize kenarı olan bir köyde.

Yarını düşünecek kadar önemli bir gündem olmadan yaşamak, sevdiklerinin omzunda yolculuk boyu uyumak, kanepede uyuya kalınca pikeyle üstünü örten o merhametli yürek, mutlu bir sabah kahvaltısı, ufacık bir bebeğin senin bağrında öyle güzel uyuması, anne kokusu... Huzur öyle çok da erişilmez değil bakınca. 

Sanırım bakmak önemli. Biraz da farkında olmak...

Evlere bakınca o dört duvarın içindeki hikayeyi düşünürüm çoğu zaman.  Sonra huzur dilerim ... Eksik olmasın hiçbir evden.