kar beyazı İstanbul..

Dışarıda bir güzel kar yağıyor ki… perde açık, karı seyretmek insana huzur veriyor.
Belki de her gün gördüğümüz bir şey olmadığından dolayı, karla meşgul olmak bizleri mutlu ediyor.

Tabi ben bunları istanbul’da yaşayan biri olarak söylüyorum. Kars, Erzurum, civarında yaşayanlar bıkmışlardır herhalde karla savaş vermekten.. demek ki bir şey ne kadar cazip olsa bile, bir süre sonra büyüsü bozulabiliyor. Hatta bırak büyüyü, “can sıkıcı” bir durum bile olabiliyor. İnsanın bencilliği burada da kendini sergiliyor. Kendi yaşam alanlarımız kısıtlandığı zaman, sevdiğimiz zevk aldığımız şeylerden uzaklaşıyoruz. İlginç, “kar” muhabbetinden buralara gelmeyi ben de beklemiyordum.

Bizim ufaklıklar aşağıda kardanadam yapıyorlar. Beni de çağırdılar. Aslında gidesim vardı ama ne bileyim gitmedim. Sanırım artık….. neyse oralara hiç girmeyeyim..can sıkıcı şeyler. Büyüdük be…

Dün oturdum film seyrettim. İsmi hayatımın kadını idi. Türkan şoray ile uğur yücel oynuyordu.. enteresan bir filmdi.. Türkan ablayı beğenmiyorum, mimikleri vs çok donuk geliyor. Kadının sanki yaşadığı sıkıntılar hep suratından okunuyor. Uğur abi ise, ağır abi.. filmde güzel dipnotlar vardı. Uğur ağabeyin Türkan ablaya sürekli “siz” şeklinde hitap etmesi… içinde yakınlık taşıyan, enteresan bir mesafe idi. Bence filme “ bir bahar akşamı” şarkısı çok daha güzel giderdi… karşılıklı yaşadıkları ise, sanki hem var hem yok gibi… adam hayatını adamış kadına. Korkunç bir şey.. karısını bile asumana benzediği için seçmesi.. böyle bir şeye sebep olmak, yada birinin seni birine benzettiği için evlenme arzusu… her iki duruma da müdahil olmak asla istemezdim. Ama buna sebep olmak en kötüsü… kaç kişinin hakkı demek.. o adamın evleneceği kişinin, onun çocuklarının ve oluşturacakları ailenin… yani bir ailenin mutsuzluğu demek… herkes de kendi kararını kendi veriyor aslında. Bunda karar vermek pek mümkün mü onu da bilmiyorum… ama yine de kimse kimsenin hakkına girmemeli. Birinin hayatına girip çıkmayı bu kadar kolay saymamalı kimse. Yok yere kimse kimseye ümit vermemeli.. yaşananları iki kişi yaşıyor olabilir, ama herkesin kendi payına ayırdıkları, ve sonrasında sakladıkları…. Sadece bir kişinin hayatına mal olmaz… bunlar tehlikeli işler… şimdi bile içim sıkıldı fazlasıyla.. bilmiyorum belki de ben çok derin düşüyorum..

…………..

Neyse sözün özü, eğer asuman da, içinde bulunduğu sıkıntılı durumdan dolayı kaçtıysa onu seven adama.. ayıp etmiş.

kar gücendi galiba bana, artık yağmıyor, ve güneş de hafiften kendini göstermeye başladı..

......

kardanadam ile birlikte bütün çocuklar güneşin çıktığına üzüldü.