uçaktan baktım sana şöyle yukardan aşağıya.

ve.... mutlu son.

sba istanbula ayak basar..

uçaktan aşağıya baktığım zaman, yani istanbuluma... o kırmızı çatıları görmek beni o kadar mutlu ediyor ki. istanbulun bütün çarpık yapılaşmasına rağmen, şehre sanki bi düzen getiriyor. herkes evini, bacasını bilsin diyor. o kıbırstaki "dam"lar ise, sanki bi tereddütü gösteriyor... hala bitip bitmeyeceğine karar vermemiş bir yapıyı gösteriyor.

yani diyeceğim o ki, bu kararsız haller her zaman beni deli etmiştir.

ne saçmalıorum aslında ben de bilmiyorum. aslında gelme sevincimi vs yazacaktım...

geldım ve mutluyum... az ve öz..