hastalıgım gecti gibi.. bunu nerden anladım? bıraz once ılacımı unuttugumu anladım.. ki hastayken iyileşeyim diye deli giibi ilaç içiyordum.
neyse hastalık muhabbeti baydı farkındayım. artık daha cıddı bır sorunum var. öncelikli ve sürekli sorunum öz-lem...
yaa ben çok özledim annemi, babamı, abimleri, ablamı, ve belki eniştemi... teyzemleri anneannemi herkesiiiiiiiiii.....................
(arkada yalın- alışmak zorundayım şarkısı çalar)
bu sefer hersery gozumde tütüyo gercekten.. güzel ama biliyor musun, anneni babanı özlemek...
bunu nerden çıkardım? gecenlerde allaha şükrettim; bana özlenecek kalitede anne baba nasip ettiği için... geçenlerde arkadaşlara oturmaya gittik.. herkes tailten bahsediyor.. bi kiz, tatiildeyken çok sıkıldığını bu yüzden staj yaptıgını söyledi. sonrasında kızın söylediği bi cümle beni, ona kitledi.."düşünsene ya facia ......evde anne baba var" dedi.
ilginç gerçekten ardında psikolojik, sosyolojik etmenler yatıyordur hehralde:) belki de kapitalizm birşeyler yapmışlardır bu aile düzenine:) kızın aklında bir soruun yoktur yanı emin olun...........
o zaman napalım?
bu large düzenin aksine aileeeeeeeeeeeeeeeeee önemlidir, sevgi ister, emek ister diyoruz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder